
Informacje podstawowe
- Kierunek studiów
- Socjologia
- Specjalność
- -
- Jednostka organizacyjna
- Wydział Humanistyczny
- Poziom kształcenia
- Studia licencjackie I stopnia
- Forma studiów
- Stacjonarne
- Profil studiów
- Ogólnoakademicki
- Cykl dydaktyczny
- 2025/2026
- Kod przedmiotu
- HSOCS.I2.03191.25
- Języki wykładowe
- polski
- Obligatoryjność
- Obowiązkowy
- Blok zajęciowy
- Przedmioty podstawowe
- Przedmiot powiązany z badaniami naukowymi
- Nie
|
Okres
Semestr 2
|
Forma zaliczenia
Egzamin
Forma prowadzenia i godziny zajęć
Wykład:
30
Ćwiczenia audytoryjne: 30 |
Liczba punktów ECTS
6
|
Cele kształcenia dla przedmiotu
| C1 | Celem kursu jest zapoznanie studentów z podstawową aparaturą pojęciową, zapleczem teoretycznym oraz badaniami empirycznymi z zakresu socjologii mikro-układów społecznych. Do zagadnień tradycyjnie uznawanych za wchodzące w skład tak zwanej mikrosocjologii podchodzić będziemy przy zastosowaniu różnych perspektyw teoretycznych, takich jak strukturalizm, interakcjonizm symboliczny, psychologia ewolucyjna. Nie obędzie się również bez wprowadzenia wybranych elementów psychologii społecznej, z którą mikrosocjologia jest często zbieżna tematycznie. Przedmiotem wykładów będzie przede wszystkim anatomia mikro-układów społecznych (grup, interakcji, sytuacji społecznych) oraz procesy, jakim te układy podlegają. |
Efekty uczenia się dla przedmiotu
| Kod | Efekty w zakresie | Kierunkowe efekty uczenia się | Metody weryfikacji |
| Wiedzy – Student zna i rozumie: | |||
| W1 | Ma uporządkowaną wiedzę z zakresu nauk społecznych, wiedzę o małych strukturach, jej relacjami z innymi dyscyplinami, subdyscyplinami socjologii | SOC1A_W01 | Aktywność na zajęciach, Kolokwium, Egzamin |
| W2 | Ma podstawową wiedze o podmiocie konstytuującym struktury społeczne, jest świadomy znaczenia grup w budowaniu tożsamości jednostki, ma wiedze na temat mechanizmów dynamiki struktur grupowych i zależności wzajemnych pomiędzy jednostką a grupą | SOC1A_W04 | Aktywność na zajęciach, Kolokwium, Egzamin |
| W3 | Posiada podstawową wiedzę o normach i regułach organizujących mikrostruktury , i instytucje z nimi związane, posiada wiedzę o mechanizmach transmisji reguł w grupie, norm grupowych | SOC1A_W06 | Aktywność na zajęciach, Kolokwium, Egzamin |
| W4 | Posiada wiedze na temat instytucji związanych z mikrostrukturami, odnoszącymi się do tego poziomu świata. | SOC1A_W03 | Aktywność na zajęciach, Kolokwium, Egzamin |
| W5 | Zna podstawowe i metody i techniki stosowane na gruncie małych grup społecznych. | SOC1A_W05 | Aktywność na zajęciach, Kolokwium, Egzamin |
| Umiejętności – Student potrafi: | |||
| U1 | Umie rejestrowa i interpretować zjawiska społeczne, kulturowe, ekonomiczne, polityczne odnoszące się do sfery mikrostruktur | SOC1A_U01 | Aktywność na zajęciach, Kolokwium, Egzamin |
| U2 | Umie zastosować normy, zasady etyczne w praktyce badawczej. | SOC1A_U05 | Aktywność na zajęciach, Kolokwium, Egzamin |
| U3 | Potrafi formułować sądy odnoszące się do zachowań jednostki w grupie, na temat jej motywów postępowania oraz przewidywać konsekwencje tego działania. | SOC1A_U06 | Aktywność na zajęciach, Kolokwium, Egzamin |
| Kompetencji społecznych – Student jest gotów do: | |||
| K1 | Zdaje sobie sprawę z konieczności bycia aktywnym podmiotem w życiu społecznym. | SOC1A_K06 | Aktywność na zajęciach, Kolokwium, Egzamin |
Treści programowe zapewniające uzyskanie efektów uczenia się dla modułu zajęć
Nakład pracy studenta
| Rodzaje zajęć studenta | Średnia liczba godzin* przeznaczonych na zrealizowane aktywności | |
| Wykład | 30 | |
| Ćwiczenia audytoryjne | 30 | |
| Przygotowanie do zajęć | 40 | |
| Samodzielne studiowanie tematyki zajęć | 45 | |
| Egzamin lub kolokwium zaliczeniowe | 2 | |
| Dodatkowe godziny kontaktowe | 4 | |
| Łączny nakład pracy studenta |
Liczba godzin
151
|
|
| Liczba godzin kontaktowych |
Liczba godzin
60
|
|
* godzina (lekcyjna) oznacza 45 minut
Treści programowe
| Lp. | Treści programowe | Efekty uczenia się dla przedmiotu | Formy prowadzenia zajęć |
| 1. |
Mikrosocjologia - ćwiczenia: Celem ćwiczeń jest zapoznanie studentów – na drodze analizy i krytycznej dyskusji literatury przedmiotu – z podstawową aparaturą pojęciową stosowaną w socjologii małych grup społecznych. Do zagadnień tradycyjnie uznawanych za wchodzące w skład tak zwanej mikrosocjologii podchodzić będziemy przy zastosowaniu różnych perspektyw teoretycznych. 1. Powitanie, omówienie reguł gry. 2. Grupy społeczne (w tym i małe) – definicje, własności, typologie. 3. Grupy odniesienia. 4. Socjalizacja a grupy pierwotne. 5. Wpływ społeczny w małych grupach: między konformizmem a dewiacją. 6. Myślenie o grupach: kategoryzacja społeczna. 7. Wydajność grupowa a wydajność jednostek. 8. Konflikt i dylematy społeczne w małych grupach. 9. Anatomia i funkcje roli społecznej. 10. Krystalizowanie się statusów w małych grupach. 11. Struktura komunikacji w małych grupach. 12. Struktura socjometryczna: spójność grupowa i atrakcyjność interpersonalna. 13. Struktura przywództwa i władzy. 14. Interakcje i rytuały interakcyjne. 15. Kolokwium zaliczeniowe. |
W1, W2, W3, W4, W5, U1, U2, U3, K1 | Ćwiczenia audytoryjne |
| 2. |
Mikrosocjologia - wykład: Celem wykładów jest zapoznanie studentów z podstawową aparaturą pojęciową, zapleczem teoretycznym oraz badaniami empirycznymi z zakresu socjologii mikro-układów społecznych. Do zagadnień tradycyjnie uznawanych za wchodzące w skład tak zwanej mikrosocjologii podchodzić będziemy przy zastosowaniu różnych perspektyw teoretycznych, takich jak strukturalizm, interakcjonizm symboliczny, psychologia ewolucyjna. Nie obędzie się również bez wprowadzenia wybranych elementów psychologii społecznej, z którą mikrosocjologia jest często zbieżna tematycznie. Przedmiotem wykładów będzie przede wszystkim anatomia mikro-układów społecznych (grup, interakcji, sytuacji społecznych) oraz procesy, jakim te układy podlegają. 1. Powitanie, omówienie reguł gry. Mikrosocjologia jako dział socjologii. |
W1, W2, W3, W4, W5, U1, U2, U3, K1 | Wykład |
Informacje rozszerzone
Metody i techniki kształcenia :
Kształcenie zdalne, Mini wykład, Dyskusja, Praca grupowa
| Rodzaj zajęć | Metody zaliczenia | Warunki zaliczenia przedmiotu |
|---|---|---|
| Wykład | Egzamin | |
| Ćwiczenia audytoryjne | Aktywność na zajęciach, Kolokwium |
Warunki i sposób zaliczenia poszczególnych form zajęć, w tym zasady zaliczeń poprawkowych, a także warunki dopuszczenia do egzaminu
Kurs kończy się zaliczeniem na ocenę z ćwiczeń i egzaminem z wykładów. Warunkiem podejścia do egzaminu jest zaliczenie ćwiczeń. Dozwolone są dwa terminy poprawkowe egzaminu i zaliczenia ćwiczeń, z czego do ostatnich należy podejść w sesji poprawkowej.
Sposób obliczania oceny końcowej
Obecność na wykładach nie jest obowiązkowa, aczkolwiek mile widziana. Dokładna znajomość ich treści – oraz literatury obowiązkowej – zostanie sprawdzona podczas egzaminu.
Egzamin ma formę pisemną. Aby przystąpić do egzaminu końcowego student musi uzyskać zaliczenie z ćwiczeń. Osobom, które w pierwszym terminie zaliczą ćwiczenia na ocenę bardzo dobrą ocena za egzamin zostanie podwyższona o pół stopnia.
Ocena końcowa za kurs:
W przypadku osób, które zdały egzamin w pierwszym terminie ocena końcowa za kurs jest tożsama z oceną z egzaminu (+ bonus). W przypadku osób, które zdały egzamin w terminie poprawkowym ocena końcowa to ocena za egzamin (+ bonus), ale pomniejszona o pół stopnia (nie dotyczy osób, które zdały egzamin na ocenę dostateczną). W przypadku osób, które zdały egzamin w terminie poprawkowym II ocena końcowa to ocena za egzamin (+ bonus), ale pomniejszona o jeden stopień (nie dotyczy osób, które zdały egzamin na ocenę dostateczną).
Warunki zaliczenia ćwiczeń:
1. Jednym z warunków ukończenia kursu jest OBECNOŚĆ na zajęciach. Limit nieobecności, które nie wymagają usprawiedliwienia wynosi 2. Każda kolejna nieobecność (niezależnie od tego czy została usprawiedliwiona czy nie) musi zostać odpracowana. Odpracowanie to polegać będzie na pojawieniu się na dyżurze u prowadzącego kurs i zdaniu ustnej relacji z tekstów obowiązkowych zadanych na opuszczone zajęcia. Odpracowanie wszystkich „ponadnormowych” nieobecności jest warunkiem zaliczenia kursu. Nieobecność, choćby została odpracowana, na siedmiu lub więcej spotkaniach jest równoznaczna ze skreśleniem studenta z listy uczestników kursu (negocjacjom podlegać tu będą jedynie przypadki ewidentnie trudne, spowodowane okolicznościami niezawinionymi przez studenta).
2. Student, który pragnie ukończyć kurs, musi uzyskać pozytywną ocenę z KOLOKWIUM ZALICZENIOWEGO. Odbędzie się ono na ostatnich zajęciach i obejmować będzie swym zakresem treści omawiane podczas kursu. Ocena za kolokwium stanowić będzie ostateczną ocenę za zajęcia. Prowadzący zastrzega sobie również prawo do przeprowadzania w trakcie kursu tak zwanych „wejściówek”, czyli krótkich testów sprawdzających przygotowanie studentów do zajęć (chodzi tu o stopień zaznajomienia z tekstami obowiązkowymi).
3. Podczas kursu premiowana będzie przed wszystkim PRACA W GRUPACH. Skład grup ustalony musi zostać jeszcze przed drugimi zajęciami i nie powinien ulegać zmianie. W skład grupy może wchodzić maksymalnie 5 osób. Na każdych zajęciach grupy wykonywać będą zadania, zaś wykonanie oceniane będzie przez prowadzącego w skali 0-5 pkt. Członkowie grupy (lub grup), która pod koniec kursu zbierze największą liczbę punktów (wedle określonego przez prowadzącego przelicznika), zostaną zwolnieni z kolokwium końcowego, automatycznie uzyskując za nie oceny bardzo dobre.
Sposób i tryb wyrównywania zaległości powstałych wskutek nieobecności studenta na zajęciach
Obecność na wykładach nie jest obowiązkowa. Podczas ćwiczeń dozwolone są 2 nieusprawiedliwione nieobecności. Każdą kolejną należy odpracować na dyżurze u prowadzącego w pierwszym możliwym terminie.
Zasady udziału w poszczególnych zajęciach, ze wskazaniem, czy obecność studenta na zajęciach jest obowiązkowa
Wykład: Studenci uczestniczą w zajęciach poznając kolejne treści nauczania zgodnie z syllabusem przedmiotu. Studenci winni na bieżąco zadawać pytania i wyjaśniać wątpliwości. Rejestracja audiowizualna wykładu wymaga zgody prowadzącego. Ćwiczenia audytoryjne: Studenci przystępując do ćwiczeń są zobowiązani do przygotowania się w zakresie wskazanym każdorazowo przez prowadzącego (np. w formie zestawów zadań). Ocena pracy studenta może bazować na wypowiedziach ustnych lub pisemnych w formie kolokwium, co zgodnie z regulaminem studiów AGH przekłada się na ocenę końcową z tej formy zajęć.
Literatura
Obowiązkowa- Szmatka, Jacek. 2007. Małe struktury społeczne. Wstęp do mikrosocjologii strukturalnej, Warszawa: WN PWN.
- Brown, Rupert. 2006. Procesy grupowe. Dynamika wewnątrzgrupowa i międzygrupowa, Gdańsk: GWP.
- Adams, K, G.J. Galanes. 2008. Komunikacja w grupach, Warszawa: WN PWN.
- Aronson, Elliot. 2000. Człowiek – istota społeczna, Warszawa: PWN.
- Aronson, Elliot, Timothy D. Wilson i Robin M. Akert. 1997. Psychologia społeczna. Serce i umysł, Poznań: Zysk i S-ka Wydawnictwo.
- Bavelas, A.. 1979. „Wzory komunikacji w grupach zadaniowych”, w: Jacek Szmatka (red.). Elementy mikrosocjologii. Wybór tekstów, cz. I, , Kraków: Skrypt UJ, s. 210-229.
- Biddle, Bruce J.. 1992. „Współczesne tendencje w teorii roli”, w: Jacek Szmatka (red.), Elementy mikrosocjologii. Wybór tekstów, cz. II, Kraków: Skrypt UJ, s. 111-145.
- Collins, Randall. 2011. Łańcuchy rytuałów interakcyjnych, Kraków ZW NOMOS.
- Coser, Lewis A.. 2005. „Konflikt z grupami zewnętrznymi a struktura grupowa”, w: Piotr Sztompka, Marek Kucia (red.), Socjologia. Lektury, Kraków: Znak, s. 255-260.
- Dahrendorf, Ralf. 2005. „Homo sociologicus. O historii, znaczeniu i granicach kategorii roli społecznej”, w: Piotr Sztompka, Marek Kucia (red.), Socjologia. Lektury, Kraków: Znak, s. 305-316.
- Fiedler, F.E.. „Osobowościowe i sytuacyjne determinanty przywództwa”, w: Jacek Szmatka (red.). 1979. Elementy mikrosocjologii. Wybór tekstów, cz. I, Kraków: Skrypt UJ, s. 385-415 lub w: Hubert Sommer (oprac.). 1998. Małe struktury społeczne – wybór tekstów, Tyczyn: WSSG w Tyczynie, s. 128-145.
- Flis, Andrzej. 2004. „Antropologiczna koncepcja grupy”, w: Irena Machaj (wybór), Małe struktury społeczne, Lublin: Wydawnictwo UMCS, s. 53-62.
- Gerson, Lowell W.. 1979. „Kara i pozycja: stosowanie sankcji wobec dewiantów w małych grupach”, w: Jacek Szmatka (red.), Elementy mikrosocjologii. Wybór tekstów, cz. I, , Kraków: Skrypt UJ, s. 539-551.
- Goffman, Erving. 2006. Rytuał interakcyjny, Warszawa: WN PWN.
- Goode, William J.. 2005. „Teoria napięć w roli”, w: Piotr Sztompka, Marek Kucia (red.), Socjologia. Lektury, Kraków: Znak, s. 154-162.
- Gratton, Lynda, Tamara J. Erickson. 2008. 8 sposobów budowania dobrze współpracujących zespołów, w: „Harvard Business Review Polska” nr 4, s. 110-121.
- Harvey, O.J. i Conrad Consalvi. 1979. „Status i konformizm w grupach nieformalnych”, w: Jacek Szmatka (red.), Elementy mikrosocjologii. Wybór tekstów, cz. I, Kraków: Skrypt UJ, s. 521-536.
- Janis, Irving. 1992. „Uogólnienia dotyczące grupowego myślenia”, w: Jacek Szmatka (red.), Elementy mikrosocjologii. Wybór tekstów, cz. II, Kraków: Skrypt UJ, s. 185-200.
- Kojder, Andrzej. 1980. Co to jest teoria naznaczania społecznego?, w: „Studia Socjologiczne” nr 3, s. 45-65.
- Łoś, Maria. 2004. „«Role społeczne» w nowej roli”, w: Irena Machaj (wybór), Małe struktury społeczne, Lublin: Wydawnictwo UMCS, s. 93-106.
- Merton, Robert K.. „Zestawy ról, zestawy statusów społecznych i sekwencje statusów w czasie”, w: Piotr Sztompka, Marek Kucia (red.), Socjologia. Lektury, Kraków: Znak, s. 142-153.
- Osherow, Neal. 2001. „Jak zrozumieć coś, co nie ma sensu: analiza wydarzeń w Jonestown”, w: Elliot Aronson (red.), Człowiek – istota społeczna. Wybór tekstów, Warszawa: PWN, s. 102-123.
- Oyster, Carol K. 2002. Grupy, Poznań: Zysk i S-ka Wydawnictwo.
- Pawłowska, Joanna. 1985. Relatywność pojęcia dewiacji w teoriach etykietowania, w: „Kultura i Społeczeństwo” nr 3, s. 149-159.
- Rich Harris, Judith. 2010. Każdy inny, Sopot: Smak Słowa.
- Skeris, Piotr. 2004. „Pojęcie «grupy odniesienia»”, w: Irena Machaj (wybór), Małe struktury społeczne, Lublin: Wydawnictwo UMCS, s. 115-119.
- Stephan, Walter G. i Cookie W. Stephan. 2007. Wywieranie wpływu przez grupy. Psychologia relacji, Gdańsk: GWP.
- Szmatka, Jacek. 1983. Próba strukturalistycznej koncepcji małej grupy społecznej, w: „Studia Socjologiczne” nr 2, s. 153-170.
- Tillmann, Klaus-Jürgen. 2006. Teorie socjalizacji. Społeczność, instytucja, upodmiotowienie, Warszawa: WN PWN.
- Turner, John. C.. 2004. „Ku poznawczej redefinicji pojęcia «grupa społeczna»”, w: Irena Machaj (wybór), Małe struktury społeczne, Lublin: Wydawnictwo UMCS, s. 149-171.
- Turowski, Jan. 2001. Socjologia. Małe struktury społeczne, Lublin: Towarzystwo Naukowe KUL.
- Warriner, Charles K.. 1979. „O realności grup społecznych raz jeszcze”, w: Jacek Szmatka (red.), Elementy mikrosocjologii. Wybór tekstów, cz. I, Kraków: Skrypt UJ, s. 29-43.
- Wojciszke, Bogdan. 2004. Człowiek wśród ludzi. Zarys psychologii społecznej, Warszawa: Scholar, s. 278-293.
- Zając, Jan Mateusz. 2006. „Zapośredniczone kontakty społeczne w sytuacjach zadaniowych”, w: redakcja zbiorowa, Re: internet – społeczne aspekty medium. Polskie konteksty i interpretacje, Warszawa: Wydawnictwa Akademickie i Profesjonalne.